Een gezonde verslaving?

Ik ben er wel zo eentje, die enigszins dwangmatig kan verzamelen, maar dan ook wel weer streng: alleen maar boeken, geen schrijversportretten of andere parafernalia. Uit praktisch en financieel oogpunt zijn ze al sinds lange tijd geborgen in Billy’s, met opzetstuk natuurlijk, geen schande maar ook niet echt mooi. Ik droom ervan om nog een keer van een berg geld echt mooie, op maat gemaakte kasten te kopen. Maar ja, van al dat geld kun je ook weer veel en mooie boeken kopen, en wat doe je liever?

Omdat de kleurstellingen van de roodbruine/bruine/bruinzwarte Billy’s nogal eens veranderden in de loop der jaren, heb ik die – voor een redelijke prijs – allemaal in één keer verkocht en er de (nota bene goedkopere) witte voor in de plaats gekocht bij IKEA. Maakt de kamer ook wat lichter en vriendelijker, maar nu is het helemaal geen “heerlijk ouderwetse” bibliotheek meer.

Alles staat trouwens in de woonkamer, zo’n 2500 boeken, voornamelijk literatuur (Nederlands, vertaald, oorspr. Engels/Duits/Frans/Italiaans), geschiedenis en filosofie. Ik ben echt een systematiseringsfreak: op genres, subgenres, binnen het fictiewerk ook nog eens op taalgebied; en ik verander nog wel eens van systeem, wel dé manier om al je boeken nog eens vast te houden. Sinds ik kinderen heb, wijk ik uit eigenbelang ook wel eens af: kostbaarste boeken op de hoogste planken, buiten hun reikwijdte.

Als een schrijver mij bevalt heb ik de neiging om daar alles van te kopen en lezen: van oudsher al Couperus (inmiddels de Volledige Werken, 50 delen), Ter Braak en Du Perron, tijdens mij scriptie aan de Radboud Universiteit Jan Engelman en verwanten, later schrijvers als Louis Ferron, György Konrad, Ismail Kadare (echt een ontdekking), Yasar Kemal, Raymond Queneau. Ik verzamel ook graag chique reeksen met klassiekers uit de (westerse) literatuur: Ambo-Klassiek, Baskerville serie en Grote Bellettrie serie (beide Athenaeum-Polak), Russische bibliotheek (Van Oorschot). Maar ja, dat kost een paar duiten… en tussendoor kom je hier en daar van alles tegen dat graag aan de strijkstok blijft hangen.

Wegdoen? Nee, nooit! Ja, soms: als het voor je gevoel zo’n bezit van je heeft genomen (je boeken bezitten jou, niet andersom), dan kom je in de verleiding. Maar als puntje bij paaltje komt, dan ruim je wat op en uiteindelijk loop je – veelal vergeefs – met de ergste rommel (die je in de loop van de tijd ook wel eens hebt aangeschaft) naar een antiquariaat of zet je ze op marktplaats. Ja, ook bij mij staan soms 2 rijen boeken achter elkaar…

Met vriendelijke groet,
Danny Habets