Iedere boekenliefhebber heeft een boekenkast die het waard is om gezien te worden. Mail foto's van jouw verzameling, liefst met een toelichting, naar info@boekenkastfoto.nl.
Platenkasten.nl
Naast Boekenkastfoto.nl beheren wij ook een website voor platenliefhebbers! Neem een kijkje op Platenkasten.nl
Er komt een volwaardige en evenwichtige biografie van Boudewijn Büch (1948-2002). Ook wordt een tentoonstelling voorbereid over zijn leven en werk en er zal jaarlijks een Boudewijn Büch-lezing worden georganiseerd. Dit heeft de Werkgroep Boudewijn Büch, onder leiding van televisiemaker Frits Barend, vandaag bekend gemaakt.
De tentoonstelling wordt in 2012, tien jaar na het overlijden van Büch, ingericht in zijn geliefde Artis Bibliotheek, onderdeel van de Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam. In die bibliotheek zal ook de jaarlijkse Boudewijn Büch-lezing worden gehouden omstreeks de sterfdag van Büch. Cabaretier Diederik van Vleuten zal de eerste lezing uitspreken. De verschijning van de biografie staat gepland voor 2016 bij uitgeverij Atlas in Amsterdam.
Een groep van naaste familieleden en vrienden van Büch heeft al geruime tijd geleden het initiatief genomen voor een biografie. De plannen worden nu uitgewerkt door de Werkgroep Boudewijn Büch in samenwerking met de Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam en het Biografie Instituut van de Universiteit van Groningen. Zij gaat op zoek naar een biograaf en naar mogelijkheden voor financiering van het project. De Werkgroep staat onder voorzitterschap van Frits Barend en bestaat verder uit Klaas Koppe (fotograaf en vriend van Büch), Hans Renders (directeur Biografie Instituut) en Garrelt Verhoeven (hoofdconservator Bijzondere Collecties UvA). Een Comité van Aanbeveling met vrienden en familieleden zal het project ondersteunen.
Acht jaar na zijn dood leeft Boudewijn Büch nog sterk voort in het collectieve geheugen. Als schrijver van een groot aantal dichtbundels en romans en van ontelbare columns en artikelen heeft hij blijvend sporen nagelaten. Zijn bekendste roman, De kleine blonde dood, werd verfilmd en ruim dertig keer herdrukt. Maar meer nog wordt Boudewijn Büch herinnerd als presentator van de tv-programma’s Büch’s boeken en De wereld van Boudewijn Büch. Hij manifesteerde zich daarin als een onvervalste boekengek, die het spoor van ontdekkingsreizigers volgde naar verre streken en die getuigde van het extatische genoegen van het verzamelen van boeken.
Na zijn plotselinge dood op 23 november 2002 stonden de kranten vol verhalen over de mystificaties die Büch rond zijn leven gecreëerd had. Het beeld dat is blijven hangen doet geen recht aan de veelzijdigheid van zijn persoonlijkheid en de blijvende betekenis die hij heeft gehad voor ‘de wereld van het boek’ in brede zin. Met de voorgenomen biografie en tentoonstelling wordt beoogd dit beeld te corrigeren.
De nachtmerrie van elke serieuze verzamelaar: verhuizen, of in een variant daarop: verbouwen. Je voelt al aan je theewater welke titanenarbeid daarmee gepaard gaat, je hebt immers het huis zelf volgestouwd met niet-virtuele spullen: boeken en platen, niet op eReader respectievelijk mp3, maar gewoon echte dingen, die je kunt betasten en besnuffelen, die een fysieke aanwezigheid inhouden (“vrienden voor het leven”), die volume innemen en vooral ook gewicht hebben. Maar goed, je sjouwt wel vaker met boeken en platen, dus je begint vol goede moed.
Het idee was even simpel als elegant: door een eerdere verplaatsing van de keuken naar de garage heb je een onhandig lange woonkamer (geen L meer maar platte U), je echtgenote voelt zich bedreigd door de oprukkende boekenwand, je stoort je aan de televisie, je hebt behoefte aan een eigen ruimte (wat bij anderen de opmerking ontlokt: “probeer je je huwelijk te redden?”), dus je plaatst een muurtje ongeveer in het midden en je hebt opeens JE EIGEN BIBLIOTHEEK (annex muziekkamer). Een win-win situatie, en inderdaad, je relatie kan weer jaren mee. Wel natuurlijk een deur erin, dat nog wel, die een strook licht doorlaat.
Je huurt een professional in, die een muurtje kan zetten bovenop het parket, zonder het al te zeer beschadigen. Constructiebouw met gipsplaten, isolatielaagje, inhangen van zelf uitgezochte deuren. Meteen ook drie andere deuren vervangen (van standaard projectontwikkelingsbouw naar een deur waarmee het ergens op begint te lijken). Maar goed: die meneer heeft ruimte en licht nodig, er moeten boeken van de muur waar de nieuwe dwarsmuur gaat komen. Verhuizing 1: alle boeken en platen helemaal naar de voorkant, nabij het raam, in de kasten, want we hadden al bedacht dat beginnen met boekendozen geen optie is (waar zet je die dan allemaal neer?). Dus de kasten in rijen naast elkaar en de boeken zoveel mogelijk op hun plek in de kast, je wilt al die tijd er toch niet helemaal van verstoken zijn.
Om het toch echt één geheel te laten worden moet er hier en daar gestuct worden. Maar de stucadoor kan pas 5 dagen na afronding constructie. Zo lang kan ik niet wachten, ik wil zien wat het eindresultaat ongeveerd wordt, het jeukt gewoon, en dus werk ik me weer enkele uren in het zweet (verhuizing 2: alles weer aan de kant). Helemaal betoverd door het resultaat maak ik foto’s en een filmpje. Om het qua geluid wat aan te kleden zet ik een plaat met Maria Callas op:
Je ziet dat ik geen professionele filmer ben en dat ik een standaard fototoestel gebruik, maar het geeft een aardige indruk van wat het gaat worden. Ik ben enkele dagen in de zevende hemel en noem het filmpje al versie 0.9, niet beseffend dat nog veel werk moet gebeuren en dat ik het beter 0.2 had kunnen noemen – ik kom daar zo op terug. Een stapel boeken op de nieuwe tafel, ziet er ook altijd “interessant” uit.
Je ziet de nog ongestucte gipsplaten op de achtergrond. Nog geen nieuwe meubeltjes, behalve die tafel. Deur met glas-in-lood raam, strak, zodat het niet truttig wordt, hoop ik…
Uiteindelijk komt die stucadoor, dat zie je aankomen, dus weer moeten we boeken verplaatst. Verhuizing 1 zou al niet afdoende zijn geweest, want die stucadoors maken een rotzooi! Weg dus met die boeken, zo ver mogelijk van de muur af waar het moet gebeuren (verhuizing 3) en plastic over al die kasten, de boeken en platen hebben al zoveel stof gevangen tijdens de verbouwing. Tot overmaat van ramp meldt de stucadoor dat het geheel wel 1 tot 2 weken moet drogen, voordat je er iets op kunt smeren, laat staan boeken voor kunt zetten. G*dv*rd*mme! Dit is afzien voor mij. Ik begin tegen mijn vrouw te jeremiëren: “waar zijn we aan begonnen!”
Wachten, wachten, intussen bleken “we” (natuurlijk is de vrouw de baas) bedacht te hebben dat als je toch eenmaal bezig bent, dat je dan beide nieuwe kamers, zowel plafonds als muren, een fris kleurtje wilt geven. Beginnen met de plafonds. Daarvoor moeten de opzetstukken van de Billy’s eraf, boeken elders in de kasten (vóór of achter andere boeken). Het is geen volledige verplaatsing, dus we noemen dit verhuizing 4a. Wat niet betekent, dat ook dit niet een hoop gesleep betekende, tijdelijke locaties voor allerhande objecten. En wat het ergste is: mijn persoonlijke systeem raakt door elkaar!
Vervolgens komen de muren aan de beurt, zowel in “mijn bibliotheek” als in “de kamer van mijn vrouw” (d.i. daar waar de televisie en de rest van de huisraad komt te staan). Nu moeten dus de boeken van alle muren af: verhuizing 5. Torens gebouwd in het midden van de nieuwe voorkamer. Heeft zijn charme (het bibliotheek idee), maar het blijft behelpen. Ik kan nog steeds bij de meeste boeken, als ik wil. Ik blader en lees ook per ongeluk in boeken die ik al lang niet meer in mijn handen heb gehad.
En dan, eindelijkheid der eindelijkheden: het is af. Plafond en muren zijn gesausd, alles lijkt in elk geval droog. De kasten kunnen terug. Ook verhuizing 6 is een mega-operatie, want je wilt wel dat alles weer klopt, dat de boeken aan de juiste wand en in dezelfde volgorde staan als eerder. Ik ben een Pietje Precies daarin. Wat het nog moeilijker maakt, is dat ik 3 Billy’s twee extra planken heb gegeven (uit een ooit eerder afgebroken Billy), zodat ik er meer literaire fictie in kan opslaan: 9 in plaats van 7 lagen (inclusief opzetstuk).
Ik geloof wel dat mijn logistieke vaardigheden door ervaring en berekening in de loop van deze verbouwing zijn toegenomen. Het lukt dan ook om van kast naar kast de boeken zo te verplaatsen dat ze uiteindelijk op de goede plek staan. Ik vergis me nog wel eens en moet dan de inhoud van een hele kast weer overplaatsen, maar ach, ik doe grondig aan vetverbranding en dat kan geen kwaad. Het 1.0 resultaat mag er zijn:
Ik ben zo trots, dat ik er wat pompeuze muziek van Elgar onder zet (melodie bekend van Land of Hope and Glory), natuurlijk weer op vinyl. Je ziet wederom dat ik een slechte filmer ben. Ook voor mij is het een raadsel waarom ik zolang inzoom op de (oude) gordijnen en de (nieuwe) lamp. Als dan ook de muziek in de meest plechtige fase komt op dat moment, dan is het eigenlijk wel erg komisch.
Geleidelijk aan komen er meer meubeltjes: vier lekker zittende eetkamerstoelen voor aan de tafel, een salontafel met showvitrine.
En nog later erbij passende kleine fauteuils voor de wat luiere leeshouding. Heerlijk! Zelfs de entree, vanuit de woonkamer (achterkamer) is zeer uitnodigend:
Wat heb ik er tegenop gezien, wat heb ik moeten slepen (6 keer ca. 2500 boeken en 1000 platen), maar het resultaat mag er zijn. Elke keer dat ik nu “incheck” via 4square op “Personal Library” voel ik me de koning van een klein maar zeer mooi vorstendommetje. Ik kan alleen al uren om me heen kijken. Alles staat bij elkaar en in een door mij bepaalde orde. De gelezen boeken en de ongelezen, herinnering en verwachting, samen met de muziek die vaak voertuig is voor de mooiste gedachten. Ik ben “thuisgekomen”.
De betekenis van Boudewijn Büch als boekenman is het onderwerp van de Boekensalon die op donderdag 26 augustus gehouden wordt bij de Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam. Onder leiding van Theodor Holman belichten Frits Barend, Leo van Maris en Diederik van Vleuten hoe Boudewijn Büch zijn liefde voor het bijzondere boek overdroeg op televisiekijkend Nederland.
Acht jaar na zijn dood leeft Boudewijn Büch (1948-2002) nog steeds voort in het collectieve geheugen. Als schrijver van een groot aantal dichtbundels en romans en van ontelbare columns en artikelen heeft hij blijvend sporen nagelaten. Zijn bekendste roman, De kleine blonde dood, werd verfilmd en ruim dertig keer herdrukt. Maar meer nog wordt Boudewijn Büch herinnerd als presentator van tv-programma’s als Büch’s boeken en De wereld van Boudewijn Büch.
Boudewijn Büch manifesteerde zich daarin als een onvervalste boekengek, die het spoor van schrijvende ontdekkingsreizigers volgde naar verre streken en die getuigde van het extatische genoegen van het verzamelen van boeken. Een vast onderdeel in de veelbekeken talkshow Barend & Van Dorp was een enthousiast vertellende Büch die met handschoentjes aan schatten toonde uit zijn eigen bibliotheek. De veilingen, na zijn dood, van zijn collecties haalden alle media.
Onder leiding van schrijver en journalist Theodor Holman komt tijdens deze Boekensalon een panel van Büch-vrienden aan het woord: televisiemaker Frits Barend, letterkundige Leo van Maris en cabaretier Diederik van Vleuten. De discussie wordt ingeleid door Garrelt Verhoeven, hoofdconservator bij de Bijzondere Collecties.
Tegelijkertijd is in de hal van de Bijzondere Collecties een kleine expositie met Büchiana te zien. Getoond worden handschriften, brieven, bibliofiele en gewone uitgaven, foto’s en curiosa uit de Büch-verzameling van de Bijzondere Collecties. De expositie is gratis te bezichtigen van 22 augustus tot en met 5 september.
De Boekensalon vindt plaats op donderdag 26 augustus van 17.00 tot 18.30 uur in het Museumcafé van de Bijzondere Collecties, Oude Turfmarkt 129. De toegang is gratis maar men wordt verzocht zich aan te melden via e-mail (receptie-otm@uva.nl) of telefonisch (020-5257300).
Mijn naam is Robert von Hirschhorn, een schrijver in de marge van het literaire bestaan of zoals ik het zelf zie: kleine slaaf der letteren, letterlijk zich verslaafd.
Ooit had ik een grote kast maar door verhuizing naar het buitenland heb ik veel moeten verkopen. Wat ging er wel mee over zee en staat nu in de tropen te pronken?
Gerard Reve (alle handelsuitgaven), Boudewijn Büch (nog niet helemaal compleet) en Jan Hanlo. Verder vult de kast zich met een enkele andere schrijver, met boeken over Zuidoost-Azië en spoorwegen, gewoon omdat het een leuke ontspanning biedt om zich daarin te verdiepen.
Ook wordt de kast aangekleed met Boeddhistische parafernlia. niet vanuit een geloofsoverweging, maar omdat het in mijn ogen mooie dingen zijn.
Het kleine gesloten kastje is voor de kleine boekjes en andere schatten, zowel van eigen hand als van Büch. Het verzamelparadijs, maar een beperkte. Een klein baken van Nederlandse taal overzee.
Met vriendelijke groet,
Robert von Hirschhorn
Chaing Mai – Thailand
Bij dezen een foto van mijn ‘boekenkast’. Het is een beetje een apart geval, omdat het eigenlijk geen kast is. De mogelijkheden op de zolder in mijn studentenhuis zijn nu eenmaal vrij beperkt. Daarom staat een redelijk groot deel van mijn boeken nog bij mijn ouders, maar diegene die ik graag zie heb ik verhuisd.
Ik heb een sortering gemaakt naar reizen, talen, kinderboekenweekgeschenken, boekenweekgeschenken, poëzie, biografieën, muziek, politiek, literatuur, ‘overig’ en tot slot een categorie Fernando Pessoa. Naar aanleiding van het lezen van Nachttrein naar Lissabon van Pascal Mercier kocht ik van die laatste het Boek der Rusteloosheid, wat zo’n indruk maakte dat ik het daarna in verschillende talen van landen waar ik kwam ben gaan verzamelen. Er staat nu een Zweeds, Frans, Italiaans, Engels en natuurlijk het Nederlandse exemplaar. Tussen alle boeken staat een oude koffer waarin ik vooral oude OOR’s en Revisors bewaar, vooral omdat ik het zo leuk vind staan in die koffer.
Door de beperkte middelen van een student gaat de uitbreiding niet zo heel erg hard en bevat het weinig bijzondere exemplaren. Tweedehands boekenbeurzen lossen dat eerste probleem op en om het tweede geef ik eigenlijk niet zo heel erg veel, het gaat tenslotte om de inhoud (de verzameling Pessoa’s wijkt daar dan een beetje vanaf).
Een groet van iemand die z’n boeken een stuk minder goed kan behandelen dan de meesten op de site, maar er waarschijnlijk niet minder om geeft!
Afgelopen week werd ik telefonisch geinterviewd door Joost van Velzen over Boekenkastfoto.nl en dat stukje is nu geplaatst in de rubriek “De boekenkast van”:
We hebben de boekenkast in 2004 op maat laten maken, met de verwachting dat deze voorlopig niet vol zou komen. Dit was dus niet het geval. In het voorjaar geheel leeg gehaald en op een aantal boekenplanken bleken de boeken twee rijen dik te staan. Nadeel van het leeghalen is dat je gelijk weer in de boeken gaat snuffelen en lezen. Hebben nu een schifting gemaakt en ongeveer een 150 boeken in kisten opgeslagen en deze op zolder gezet zodat we wat meer plaats hebben.
We hebben een zeer brede interesse, maar niet dat we speciaal verzamelen in een bepaalde richting. We kopen tussen de 30 en 50 boeken per jaar. Als we eenmaal beginnen aan een boek willen we het ook graag uitlezen. Mijn laatste boek wat ik heb gelezen is Schaduwduikers van Robert Kurson.
Lezen doen we hoofdzakelijk in het weekend en in vakanties. In de weekenden wil het nog wel eens bij inschieten. In de boekenkast speciaal 2 planken ingedeeld voor nog te lezen boeken. A.s. vakantie zullen we daar in het zonnige franse land mede onder het genot van een glaasje wijn weer flink van gaan genieten.
Deze boekenkast heb ik ontworpen voor mijn eigen thuiswerkplek. Achter de schuifdeurtjes liggen mijn stapels tijdschriften mooi uit het zicht. De kast is gemaakt door 3D-realisietse. Van in de was gezet berkenmultiplex. De deurtjes zijn bekleed met formica.
Door de planken om en om door te laten steken blijven ook de ruimtes in de hoeken optimaal bruikbaar.
Ik ben er wel zo eentje, die enigszins dwangmatig kan verzamelen, maar dan ook wel weer streng: alleen maar boeken, geen schrijversportretten of andere parafernalia. Uit praktisch en financieel oogpunt zijn ze al sinds lange tijd geborgen in Billy’s, met opzetstuk natuurlijk, geen schande maar ook niet echt mooi. Ik droom ervan om nog een keer van een berg geld echt mooie, op maat gemaakte kasten te kopen. Maar ja, van al dat geld kun je ook weer veel en mooie boeken kopen, en wat doe je liever?
Omdat de kleurstellingen van de roodbruine/bruine/bruinzwarte Billy’s nogal eens veranderden in de loop der jaren, heb ik die – voor een redelijke prijs – allemaal in één keer verkocht en er de (nota bene goedkopere) witte voor in de plaats gekocht bij IKEA. Maakt de kamer ook wat lichter en vriendelijker, maar nu is het helemaal geen “heerlijk ouderwetse” bibliotheek meer.
Alles staat trouwens in de woonkamer, zo’n 2500 boeken, voornamelijk literatuur (Nederlands, vertaald, oorspr. Engels/Duits/Frans/Italiaans), geschiedenis en filosofie. Ik ben echt een systematiseringsfreak: op genres, subgenres, binnen het fictiewerk ook nog eens op taalgebied; en ik verander nog wel eens van systeem, wel dé manier om al je boeken nog eens vast te houden. Sinds ik kinderen heb, wijk ik uit eigenbelang ook wel eens af: kostbaarste boeken op de hoogste planken, buiten hun reikwijdte.
Als een schrijver mij bevalt heb ik de neiging om daar alles van te kopen en lezen: van oudsher al Couperus (inmiddels de Volledige Werken, 50 delen), Ter Braak en Du Perron, tijdens mij scriptie aan de Radboud Universiteit Jan Engelman en verwanten, later schrijvers als Louis Ferron, György Konrad, Ismail Kadare (echt een ontdekking), Yasar Kemal, Raymond Queneau. Ik verzamel ook graag chique reeksen met klassiekers uit de (westerse) literatuur: Ambo-Klassiek, Baskerville serie en Grote Bellettrie serie (beide Athenaeum-Polak), Russische bibliotheek (Van Oorschot). Maar ja, dat kost een paar duiten… en tussendoor kom je hier en daar van alles tegen dat graag aan de strijkstok blijft hangen.
Wegdoen? Nee, nooit! Ja, soms: als het voor je gevoel zo’n bezit van je heeft genomen (je boeken bezitten jou, niet andersom), dan kom je in de verleiding. Maar als puntje bij paaltje komt, dan ruim je wat op en uiteindelijk loop je – veelal vergeefs – met de ergste rommel (die je in de loop van de tijd ook wel eens hebt aangeschaft) naar een antiquariaat of zet je ze op marktplaats. Ja, ook bij mij staan soms 2 rijen boeken achter elkaar…
Recente reacties